
این روزها در بسیاری از مطالب مرتبط با اقتصاد و تحول دیجیتال تقریبا غیر ممکن است به موضوع داده توجه نشود. چرا که این تحول بر مبنای کار با داده که زیر بنای مدیریت دانش و تحول به سوی کاربرد دیجیتال است اصلی الزامی است. در این مباحث با سوخت دیجیتال به جای داده نیز برخورد میکنیم.
در برپایی هر سیستم اطلاعاتی یا هوش مصنوعی و انواع دیگر فناوریها، این دادهها باید با کیفیت باشند و سه مشخصه اصلی آنها صحیح بودن و کامل بودن و به موقع بودن است. اگر چه بسیاری از سیستمها خود به اصلاح کیفیت دادهها میپردازند.
در شرایط ناشی از همه گیری بیماری کووید و شیوع ویروس کرونا، حوزه تجارت و عملکرد شرکتهای تولیدی را به اندازه زندگی شخصی ما تحت تأثیر قرار داده است. تنها در چند ماه، روشهای کار روزانه ما از دنیای فیزیکی به دنیای دیجیتال منتقل شد، که استفاده، پیاده سازی و توسعه فناوریها و راه حلهای جدید را در صنایع مختلف بیشتر تسریع کرد. اگر چه هنوز در کشورمان از حوزه تجاری به تولید تسری نیافته است.
بایستی توجه داشت که فناوری به عنوان یک ابزار نمیتواند به تنهایی به بهبود وضعیت یا پیشرفت شرکتها به ویژه در بخش تولید کمک کند و باید به موضوع سیستمهای اطلاعاتی و فرهنگ تغییر و استراتژی تغییر توجه جدی بشود. هر دستگاه یا ماشین تولیدی برای کارکرد درست نیاز به انرژی دارد. در فرایند یک خط تولید این مجموعه ماشینها، باید سوخت اصلی این تحول را ایجاد کنند و این سوخت دادههایی هستند که از طریق یک سیستم نرم افزاری منتقل میشوند.
اما تولید کنندگان با روشهای سنتی هنوز از درک این واقعیت عاجزند که دنیا تغییر نموده. تمامی آثار این تغییر در اطراف آنها موجود است و با آن کار میکنند اما در درون سیستم خود نمیتوانند کوچکترین حرکتی بکنند زیرا سالها با تکیه به هوش فردی خود و برخی همکارانشان کار کردهاند.
از آنجا که تولید سنتی مستلزم وجود تعداد زیادی از کارکنان است تا از جریان کار در سراسر شرکت و کارخانه تولید اطمینان حاصل شود. این بدان معناست که افراد متوالی فعالیتهای مختلف که به تولید محصول نهایی کمک میکنند، زمان و انرژی قابل توجهی را صرف امور تولید و کنترل آن میکنند و این امر ناشی از روشهای فشاری در فرایندهای سنتی است. در تولید کششی جریان کار با تکیه بر تولید اطلاعات و دادههای کلیدی برای عملکرد روان خطوط تولید و عملکرد شرکت شکل میگیرد و این همان تحولی است که باید انجام شود.