نوآوری در مدیریت برای توسعه پایدار

Kolnegar Private Media (Management Innovation for Sustainable Development)

25 فروردین 1403 4:26 ق.ظ

یک تیم تحقیقاتی هدف درمانی جدیدی را برای بیماری آلزایمر شناسایی کردند

یک تیم تحقیقاتی هدف درمانی جدیدی را برای بیماری آلزایمر شناسایی کردند

26 مارس 2024 -توسط دانشگاه لنکستر-بیماری آلزایمر عامل اصلی زوال عقل و ناتوانی در سنین بالا است. اعتبار: دانشگاه لنکستر

محققان دانشگاه لیدز و دانشگاه لنکستر در بریتانیا یک هدف بالقوه جدید برای درمان بیماری آلزایمر شناسایی کرده‌اند – PDE4B. کار آنها در Neuropsychopharmacology منتشر شده است.

بیماری آلزایمر عامل اصلی زوال عقل و ناتوانی در سنین بالا است. از آنجایی که تعداد افراد مبتلا به آلزایمر در حال افزایش است، درمان‌های جدید برای بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به این بیماری ضروری است.

PDE4B یک آنزیم درون سلولی است که مولکولی به نام AMP حلقوی را تجزیه می کند که طیف وسیعی از فرآیندهای سلولی را تنظیم می کند. بر اساس یک مطالعه استرالیایی که ژن PDE4B را به عنوان یک عامل خطر برای ابتلا به بیماری آلزایمر شناسایی کرد، تیم بریتانیایی بررسی کردند که آیا کاهش فعالیت PDE4B ممکن است از آسیب شناسی بیماری آلزایمر محافظت کند و یک رویکرد درمانی مفید باشد. برای این منظور، آنها ژنی را برای کاهش فعالیت PDE4B در مدل موش بیماری آلزایمر (AD) معرفی کردند که پلاک‌های آمیلوئیدی را در مغز ایجاد می‌کند که یکی از ویژگی‌های پاتولوژیک اصلی این بیماری است.

محققان مشاهده کردند که موش‌های AD نقص حافظه در آزمایش‌های ماز نشان دادند، اما حافظه در موش‌های AD با فعالیت ژنتیکی کاهش یافته PDE4B آسیب‌دیدگی نداشت. این تیم با استفاده از تصویربرداری عملکردی مغز، دریافتند که متابولیسم گلوکز، منبع اصلی انرژی در مغز، در موش‌های AD مختل شده است، مانند آنچه در بیماران مبتلا به این بیماری دیده می‌شود. با این حال، موش‌های AD با فعالیت ژنتیکی کاهش یافته PDE4B، سطوح سالم متابولیسم گلوکز را در مغز نشان دادند.

برای درک مکانیسم های درگیر، محققان در مرحله بعدی به بررسی سطح بیان ژن و پروتئین در مغز پرداختند. این امر باعث افزایش التهاب در مغز موش‌های AD شد، مانند آنچه در بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر دیده می‌شود، اما التهاب در موش‌های AD با فعالیت ژنتیکی کاهش یافته PDE4B کمتر بود.

اثرات مشابهی برای طیف وسیعی از پروتئین های دیگر که در آسیب شناسی بیماری آلزایمر دخیل هستند مشاهده شد. به طور کلی، این داده ها نشان می دهد که کاهش فعالیت PDE4B ممکن است یک رویکرد مفید برای درمان بیماری آلزایمر باشد، اگرچه تحقیقات بیشتری برای تأیید استفاده از داروهایی که آنزیم را هدف قرار می دهند مورد نیاز است.

دکتر استیون کلاپکوت، محقق ارشد از دانشگاه لیدز، گفت: «کاهش فعالیت آنزیم PDE4B تأثیر محافظتی عمیقی بر حافظه و متابولیسم گلوکز در مدل موش AD داشت، علی‌رغم اینکه این موش‌ها کاهشی در تعداد نشان ندادند. پلاک های آمیلوئید در مغز این چشم انداز را افزایش می دهد که کاهش فعالیت PDE4B ممکن است در برابر اختلالات شناختی نه تنها در بیماری آلزایمر بلکه در سایر اشکال زوال عقل، مانند بیماری هانتینگتون، محافظت کند.

دکتر نیل داوسون، یکی از نویسندگان مقاله، از دانشگاه لنکستر، این احساسات را تکرار کرد: “این نتایج امید واقعی را برای توسعه درمان های جدیدی ارائه می دهد که در آینده برای بیماران مبتلا به آلزایمر مفید خواهد بود. یافتن این نکته جالب بود. کاهش فعالیت PDE4B تنها تا 27 درصد می‌تواند به طور چشمگیری حافظه، عملکرد مغز و التهاب را در موش‌های AD نجات دهد.مرحله بعدی آزمایش این است که آیا داروهای مهارکننده PDE4B اثرات مفید مشابهی در مدل موش AD دارند تا اثربخشی بالقوه آنها در بیماری آلزایمر آزمایش شود. “

https://medicalxpress.com

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *