نوآوری در مدیریت برای توسعه پایدار

Kolnegar Private Media (Management Innovation for Sustainable Development)

2 اسفند 1402 5:36 ب.ظ

تحقیقات جدید 14 بن بست بالقوه تکاملی را برای بشریت و راه هایی برای اجتناب از آنها ترسیم می کند

بن بست بالقوه تکاملی

13 نوامبر 2023 – توسط مرکز تاب آوری استکهلم

(الف) دینامیک سیستم مرتبط با سه گروه عمده تله‌های آنتروپوسن، تله‌های جهانی، تله‌های فناوری و تله‌های ساختاری (شامل تله‌های زمانی و اتصالی). دو حلقه بازخورد تقویت‌کننده با R و تعاملات بین دینامیک در گروه‌های تله‌ها با حروف بالانویس رنگی (رنگ گره علّی) و فلش‌های خط‌دار نشان داده شده‌اند. اعتبار: معاملات فلسفی انجمن سلطنتی

برای اولین بار، دانشمندان از مفهوم تله های تکاملی در جوامع بشری به طور کلی استفاده کردند. آنها متوجه شدند که نوع بشر در خطر گیر افتادن در 14 بن بست تکاملی است، از نقاط اوج آب و هوای جهانی گرفته تا هوش مصنوعی ناهماهنگ، آلودگی شیمیایی و تسریع بیماری های عفونی.

تکامل نوع بشر یک داستان موفقیت فوق العاده بوده است. اما آنتروپوسن – عصر زمین‌شناسی پیشنهادی که توسط ما انسان‌ها شکل گرفته است – شکاف‌های بیشتری را نشان می‌دهد. چندین بحران جهانی مانند همه‌گیری کووید-19، تغییرات آب و هوایی، ناامنی غذایی، بحران‌های مالی و درگیری‌ها به طور همزمان در چیزی که دانشمندان از آن به عنوان چند بحران یاد می‌کنند، شروع شده‌اند.

پیتر سوگارد یورگنسن، محقق مرکز تاب آوری استکهلم در دانشگاه استکهلم و آکادمی سلطنتی علوم سوئد، پویایی اقتصاد جهانی و برنامه زیست کره و آزمایشگاه Anthropocene، می گوید:

“انسانها به عنوان یک گونه فوق العاده خلاق هستند. ما قادر به نوآوری و سازگاری با بسیاری از شرایط هستیم و می توانیم در مقیاس های شگفت انگیزی همکاری کنیم. اما این قابلیت ها عواقب غیر عمدی دارند. به سادگی می توان گفت که جمعیت نوع انسان بیش از حد بوده است.

او نویسنده اصلی یک مطالعه جدید است که به عنوان بخشی از یک ارزیابی بزرگتر در مجله تراکنش‌های فلسفی انجمن سلطنتی بی منتشر شده است. چگونه آنتروپوسن تکامل یافت و چگونه پایداری جهانی می تواند در آینده به تکامل خود ادامه دهد.

مطالعه جدید نشان می دهد که چگونه بشریت می تواند در “تله های تکاملی” گیر کند – بن بست هایی که از نوآوری های اولیه موفق به وجود می آیند. در اولین تلاش برای تعیین محدوده، آنها 14 مورد از این موارد را شناسایی می کنند، از جمله ساده سازی کشاورزی، رشد اقتصادی که برای انسان یا محیط زیست سودی ندارد، بی ثباتی همکاری جهانی، نقاط اوج آب و هوا و هوش مصنوعی.

پیتر سوگارد یورگنسن توضیح می دهد:

“تله های تکاملی مفهومی شناخته شده در دنیای حیوانات است. درست مانند بسیاری از حشرات که توسط نور جذب می شوند، یک رفلکس تکاملی که می تواند آنها را در دنیای مدرن بکشد، نوع بشر نیز در معرض خطر واکنش به پدیده های جدید به روش های مضر است.”

ساده سازی سیستم های کشاورزی نمونه ای از چنین تله ای است. تکیه بر چند محصول بسیار پربازده مانند گندم، برنج، ذرت و سویا به این معناست که کالری تولید شده طی قرن گذشته به شدت افزایش یافته است. اما این بدان معناست که سیستم غذایی در برابر تغییرات محیطی، مانند تغییرات آب و هوایی شدید یا بیماری های جدید بسیار آسیب پذیر شده است.

از 14 تله تکاملی، 12 تله در وضعیت پیشرفته قرار دارند، به این معنی که نوع بشر در آستانه گیر افتادن تا حدی است که خارج شدن از آن بسیار دشوار می شود. علاوه بر این، جوامع در 10 مورد از این 14 مورد به حرکت در مسیر اشتباه ادامه می دهند.

نگران کننده است، این تله های تکاملی تمایل به تقویت یکدیگر دارند. اگر جوامع در یک بن بست گیر بیفتند، به احتمال زیاد در سایرین نیز گیر خواهند کرد. دو بن بست که در حال حاضر کمتر پیشرفته هستند، استقلال فناوری – هوش مصنوعی و روباتیک – و از دست دادن سرمایه اجتماعی از طریق دیجیتالی شدن است.

ارزیابی جدید همچنین به این موضوع می پردازد که چرا جوامع برای خروج از این تله ها به سختی تلاش می کنند.

“نیروهای تکاملی که آنتروپوسین را ایجاد کردند در سطح جهانی به خوبی کار نمی کنند. در سیستم های جهانی امروزی، مشکلات اجتماعی و زیست محیطی در مکان هایی رشد می کنند که به نظر می رسد برای جوامع دور باشد که می تواند از آنها جلوگیری کند. همچنین، پرداختن به آنها اغلب نیاز به همکاری جهانی در یک موضوع دارد. لان وانگ-ارلاندسون، محقق مرکز تاب آوری استکهلم در دانشگاه استکهلم و آزمایشگاه Anthropocene آکادمی سلطنتی علوم سوئد، می گوید: مقیاسی که بسیاری از نیروهای تکاملی اغلب با آن هماهنگ نیستند.

محققان استدلال می کنند که این بدان معنا نیست که بشریت محکوم به شکست است. اما ما باید به طور فعال جوامع خود را متحول کنیم. تا کنون، آنتروپوسن تا حد زیادی محصول جانبی ناخودآگاه سایر فرآیندهای تکاملی بوده است.

“زمان آن رسیده است که انسان ها از واقعیت جدید آگاه شوند و به طور جمعی به عنوان یک گونه به جایی که می خواهیم حرکت کنند. ما توانایی انجام این کار را داریم و در حال حاضر نشانه هایی از چنین حرکاتی را می بینیم.

نوآوری و همکاری ما را با ابزارهای عالی برای طراحی فعال آینده خود مجهز می کند. پیتر سوگارد یورگنسن توضیح می‌دهد که ما می‌توانیم از بن‌بست‌ها بیرون بیاییم و به‌طور معمول از تجارت خارج شویم، اما برای آن، باید ظرفیت عاملیت انسانی جمعی و تنظیمات طراحی را در جایی که می‌تواند شکوفا شود، پرورش دهیم.

او ادامه می دهد: “یک کار بسیار ساده که همه می توانند انجام دهند این است که بیشتر در طبیعت و جامعه درگیر شوند و همچنین در مورد پیامدهای مثبت و منفی جهانی اقدامات محلی خودمان بیاموزند. هیچ چیز بهتر از این نیست که خود را در معرض چیزی قرار دهیم که نیاز به محافظت دارد.”

https://phys.org

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *