نوآوری در مدیریت برای توسعه پایدار

Kolnegar Private Media (Management Innovation for Sustainable Development)

2 اسفند 1402 6:30 ب.ظ

سازمانهای مستقل غیر متمرکز چه می کنند و چه نمی توانند انجام دهند؟

متن :

decentralized autonomous organization

    Jonathan Ruane and Andrew McAfee – May 10, 2022

در نوامبر 2021، گروهی از افراد یک شخصیت حقوقی تشکیل دادند که 40 هکتار زمین در وایومینگ خریداری کردند. این جور چیزها البته همیشه اتفاق می افتد. اما هر چه بیشتر به این معامله ملکی خاص نگاه کنیم، عجیب تر می شود.

گروه خرید شامل تقریباً 6000 نفر بود. آنها از طریق پلتفرم‌های گفتگوی آنلاین مانند Discord ملاقات کردند و زمین را نه با دلار، ین یا هر ارز دیگری، بلکه با ارز دیجیتال خریداری کردند. دقیقاً مشخص نیست که آنها چه چیزی را خریداری کرده اند: ادعاهای حقوقی افراد در مورد خود زمین و درآمد حاصل از استفاده یا فروش آن هنوز شفاف نشده است.

اما عجیب‌ترین بخش این معامله این است که هیچ‌کس نهادی را که زمین را خریداری کرده است اداره نمی‌کند – این نهاد مدیر عامل، هیئت مدیره، مدیران یا تصمیم‌گیرندگان دیگری ندارد. اصلاً مردم درگیر نبودند. این گروه به تصمیم گیری رأی می دهد، اما این روند به طور خودکار اتفاق می افتد و فعالیت های مهمی مانند آزاد کردن پول برای خرید زمین را آغاز می کند. و رأی واقعاً الزام‌آور است: هیچ‌کس توانایی لغو آن را ندارد، چه رسد به اختیار. مداخله انسانی مورد نیاز یا حتی ممکن نیست.

به دنیای DAO ها خوش آمدید.

مقدمه ای بر DAO ها

DAO که مانند داو جونز با نام داو تلفظ می‌شود مخفف سازمان‌های مستقل غیرمتمرکز استآنهانوع جدیدی از موجودیت دیجیتال است که شباهت هایی با ساختار شرکت سنتی دارد، اما دارای برخی ویژگی های اضافی است، مانند اجرای خودکار قوانین عملیاتی از طریق قراردادهای هوشمند (ما در مورد آنها بیشتر توضیح خواهیم داد و چرا آنها بسیار جالب هستند. )آنهاها در ساختارهای زیادی وجود دارند، اما همه به عنوان گروهی عمل می کنند که در آن اعضا به صورت دموکراتیک تصمیم می گیرند. هیچ فرد به تنهایی کنترلی را به روشی که یک مدیر عامل یا تیم مدیریت ارشد معمولی انجام می دهد اعمال نمی کند.

مانند بسیاری دیگر از فناوری های Web3، DAO ها در حال حاضر در مرحله آزمایشی هستند. اشکال، ساختارها، قانونمندی ها، و موارد استفاده همگی هنوز در حال ظهور هستند. در حالی که ایالات متحده طی دو قرن گذشته شاهد ثبت ده‌ها میلیون شرکت بوده است، طبق سایت ردیابی صنعتی DeepDAO، امروزه کمتر از 5000 DAO در سراسر جهان وجود دارد و کمتر از 100 شرکت دارای دارایی بیش از 1 میلیون دلار هستند . آن ها نه به دلیل مقیاس فعلی خود، بلکه به دلیل فعالیت های جدیدی که انجام می دهند، مورد توجه قرار می گیرند: سرمایه گذاری، ایجاد انواع جدید جوامع، به دست آوردن موارد با اهمیت تاریخی یا فرهنگی، و مشارکت در امور بشردوستانه.

چگونه ساخته می شوند

DAO ها اغلب توسط جماعت غریبه هایی تشکیل می شوند که از نظر جغرافیایی پراکنده هستند اما هدف مشترکی دارند. برای افراد غیرعادی نیست که ابتدا ایده های اولیه را در پلتفرم هایی مانند توییتر یا Discord مطرح کنند. اگر جذابیت کافی وجود داشته باشد، دیگران به مکالمات آنلاین می‌پیوندند، همانطور که در یک صفحه پیام‌رسان سنتی یا در اتاق چت انجام می‌دهند. آنهاها برای جمع آوری آثار هنری دیجیتال، جمع آوری کمک های مالی برای ارتش اوکراین، توزیع کمک های مالی برای تأمین مالی تحقیقات بیوتکنولوژی و حتی تلاش برای خرید امتیاز NBA تشکیل شده اند.

برداشتن یک مفهوم از ایده اولیه تا یک DAO کارآمد، نیازمند گروهی از توسعه دهندگان برای ایجاد مجموعه ای از قراردادهای هوشمند است که پلتفرم اصلی DAO را تشکیل می دهد. قراردادهای هوشمند برنامه‌های رایانه‌ای خوداجرا هستند که برای تصمیم‌گیری با ایجاد اصولی مانند مکانیسم‌های رأی‌گیری استفاده می‌شوند. این برنامه ها همچنین می توانند تجارتی مانند انتقال یک ارز دیجیتال مانند بیت کوین از یک کیف پول به کیف دیگر بدون دخالت انسان را تکمیل کنند.

این قراردادها به‌عنوان کد به‌طور خودکار پس از برآورده شدن معیارهای خاصی اجرا می‌شوند. آنها همیشه همانطور که نوشته شده اند، بدون جایی برای تفسیر نادرست عمل می کنند (اگرچه با توجه به احتمال خطای کدنویسی انسانی، همیشه آنطور که در نظر گرفته شده عمل نمی کنند). درست کردن این قوانین مدون از ابتدا مهم است. حتی خطاها یا حذفیات کوچک می توانند بعداً باعث سردردهای بزرگ و شکست های عملیاتی شوند، مانند آسیب پذیری های امنیتی که به هکرها اجازه می دهد پول را از بین ببرند.

هنگامی که DAO مجموعه ای اصلی از قوانین را ایجاد کرد و آنها را در قراردادهای هوشمند گنجاند، باید سرمایه جمع آوری کند . آنهاها معمولاً با انتشار توکن ها، نوعی ارز دیجیتال که به قرارداد هوشمند مرتبط است، سرمایه جمع آوری می کنند. فروش از طریق پیشنهادهای دولتی یا خصوصی انجام می شود و پول جمع آوری شده به خزانه DAO می رود. توکن ها شکلی از مالکیت را نشان می دهند، اما مانند سهام سنتی نیستند و به عنوان قراردادهای سرمایه گذاری عمل نمی کنند. بلکه شبیه کمک هایی هستند که حقوق حاکمیتی را اعطا می کنند اما مالکیت را ندارند. اکثر DAO ها به معنای سنتی به طور مستقیم تحت مالکیت کسی نیستند.

پس از اینکه DAO مرحله تامین مالی را کامل کرد و در بلاک چین عملیاتی شد، سازندگان اصلی آن بیش از هر ذینفع دیگر روی پروژه تاثیر ندارند. از این نقطه به بعد، تصمیمات توسط همه اعضا گرفته می شود، که باید در مورد پیشنهادات به اجماع برسند و هیچ مرجع مرکزی در نحوه اداره یک شرکت توسط مدیران ارشد یا مدیران وجود ندارد.

DAO ها در عمل

به طور معمول، صاحبان توکن پیشنهاداتی را در مورد عملیات DAO ارائه می دهند، سپس جامعه به هر ایده رأی می دهد. غیرعادی نیست که بحث ها و ایده های زیادی در مورد این پیشنهادات در پلتفرم های پیام رسانی مانند Discord رخ دهد. اگر رای نهایی به نفع پیشنهاد باشد، قرارداد هوشمند فعالیت را اجرا می کند.

رویه‌های رأی‌گیری بین DAO‌ها متفاوت است، از رأی‌گیری با اکثریت ساده تا رأی‌دهی درجه دوم (که در آن یک نفر آرا تخصیص می‌یابد و می‌تواند بیش از یک رأی برای پیشنهادی که قویاً از آن حمایت می‌کند قرار دهد). اطلاعات مربوط به مسائلی مانند تراکنش های ارزی و تصمیمات داخلی برای همه در بلاک چین در دسترس است. این شفافیت مبنای اعتماد بین اعضا را تشکیل می دهد.

یکی از ویژگی های مهم این فرآیند این است که مکانیسم های رای گیری از قبل تعریف شده است و به راحتی تغییر نمی کند. این با آنچه در سازمان‌های سنتی اتفاق می‌افتد، متفاوت است، جایی که یک مدیر عامل یا مدیر مالی می‌توانند هنگام تصمیم‌گیری، اجماع را نادیده بگیرند. در یک DAO، جامعه به فعالیت هایی مانند خرج کردن پول رأی می دهد. اگرچه دامنه تصمیماتی که می توان از این طریق گرفت محدودتر از یک سازمان سنتی است، وقتی همه با قوانین موافقت کردند، هیچ ابهامی یا فضایی در نحوه اعمال آنها وجود نخواهد داشت.

پایبندی به تصمیمات اجرای قرارداد هوشمند به این معنی است که یک DAO برای موقعیت‌های تجاری با ابهام بیشتر یا موقعیت‌هایی که موفقیت از پویایی سازمانی ناشی می‌شود، کمتر مناسب است – توانایی انطباق با تغییرات ظریف در شرایط بازار، از جمله مراحل اولیه شکل‌گیری بازارها برای نوآوری. محصولات یا خدمات در این دوره، کارآفرینان باید با استفاده از داده های ناقص قضاوت کنند و با سرعت تکرار کنند. نوشتن قراردادهای هوشمند دقیق برای پشتیبانی از این کار، اگر غیرممکن نباشد، دشوار خواهد بود.

با این اوصاف، جوامع در حال تشکیل DAO ها پیرامون طیف وسیعی از مفاهیم، ​​از جمله سرمایه گذاری، مدیریت سایر پروژه های مبتنی بر بلاک چین و تولید محتوا هستند. اکثر افرادی که پول خود را در DAO می گذارند می دانند که ممکن است دیگر این سرمایه گذاری را نبینند. آنها معمولاً در یک پروژه حیوان خانگی با بودجه ای که می توانند از دست بدهند شرکت می کنند، برخلاف حمایت از یک پروژه Kickstarter. برای حمایت از فرآیند توسعه، شرکت‌های جدیدی به وجود می‌آیند تا با ساده‌سازی فرآیندهای فنی، حذف نقاط اصطکاک، و ارائه الگوها و ابزار، کسانی را که مایل به ایجاد DAO هستند، توانمند کنند. برای مثال، استارت‌آپ Upstream یک پلتفرم بدون کد با پشتیبانی کامل ارائه می‌کند و ابزارهایی را ارائه می‌کند که ادعا می‌کند هر کسی را قادر می‌سازد تا یک DAO را راه‌اندازی و اجرا کند. این شرکت اخیراً 12.5 میلیون دلار سرمایه گذاری کرده است.

محدودیت های DAO

به عنوان یک شکل نوظهور از سازمان تجاری، DAO ها هنوز به طور کامل از نظر قانونی در نظر گرفته نشده اند، و بسیاری از آنها مرزهای سنتی را جابجا می کنند. برای اکثر حوزه های قضایی سوالاتی در مورد مسائلی مانند نحوه تشکیل پرونده و پرداخت مالیات یا امضای قراردادهای الزام آور قانونی توسط DAO وجود دارد. اکثر DAO های موجود ثبت نشده اند و وضعیت قانونی نامشخصی دارند و شاید به جای غیرقانونی بودن، به عنوان “قانونی” در نظر گرفته شوند. این عدم اطمینان می تواند برای توسعه DAO ها مضر باشد، اما مطابقت با قوانین موجود نیز دشوار است. ماهیت یک سازمان غیرمتمرکز به این معنی است که نیازی به رهبران و مدیران نیست، اما اینها نقش‌های مهمی در شرکت‌ها هستند، به‌ویژه زمانی که همه چیز خراب می‌شود. پایگاه عضویت فراملی DAOs به پیچیدگی حقوقی این گروه ها می افزاید.

دانستن اینکه با چه کسی سر و کار دارید، پایه مهمی برای اکثر فعالیت های اقتصادی است. این بنیاد این امکان را برای یک واحد تجاری فراهم می‌کند تا از حقوق مالکیت شکایت کند یا مورد شکایت قرار گیرد و قراردادها را منعقد کند، همچنین حقوق مالکیت را به دست آورد، نگه دارد، توسعه دهد. شرکت‌های سنتی این استاندارد قابلیت شناسایی را برآورده می‌کنند و مدت‌هاست که به‌عنوان «واحدهای حامل حق و تکلیف» شناخته می‌شوند – به این معنی که آن‌ها موضوع حقوق و تعهداتی هستند که توسط سیستم قانونی که در آن فعالیت می‌کنند، تعریف شده‌اند. اکثر حوزه های قضایی در سراسر جهان از یک شرکت می خواهند که یک نام منحصر به فرد، یک آدرس دفتر فیزیکی و نام حداقل یک مدیر ارائه دهد تا شرکت شماره شناسایی خود را دریافت کند و در ثبت رسمی تجارت وارد شود.

برآوردن این الزامات برای DAOها چالش برانگیز است، به ویژه به این دلیل که بسیاری از شرکت کنندگان بر اساس نام مستعار کار می کنند. اما آنچه در وایومینگ اتفاق می‌افتد ممکن است انگیزه‌ای برای DAOهایی باشد که می‌خواهند روابط خود را با مؤسسات قانونی رسمی کنند و با یک حوزه قضایی بر پایه محکم‌تر تعامل کنند.

CityDAOنگاهی به آینده؟

در ژوئیه 2021، وایومینگ اولین ایالت در کشور شد که به صراحت قوانینی را در مورد DAOهایی که مایل به اقامت در آن حوزه قضایی هستند، تدوین کرد. این تغییر قانون به این معنی است که DAO ها در وایومینگ شکل متمایز شرکت با مسئولیت محدود (LLC) در نظر گرفته می شوند که به آنها شخصیت حقوقی می دهد و طیف گسترده ای از حقوق مانند مسئولیت محدود را برای اعضا اعطا می کند. بدون این حفاظت، یک DAO می تواند به عنوان یک مشارکت عمومی در نظر گرفته شود که اعضای آن را در معرض مسئولیت شخصی در قبال هر یک از تعهدات یا اقدامات DAO قرار می دهد. هر DAO باید یک نماینده ثبت شده در وایومینگ داشته باشد، و نماینده باید یک آدرس فیزیکی ایجاد کند و یک ثبت نام و آدرس مدیران واحد تجاری یا افرادی که در سمتی مشابه خدمت می کنند، حفظ کند.

یکی از اولین نهادهایی که پس از این قانون تأسیس شد، به عنوان یک ایده در توییتی توسط اسکات فیتسیمونز متولد شد. سپس گروه کوچکی از شهروندان مؤسس از کشورهایی از جمله آلمان، ایالات متحده، ایرلند و کانادا گرد هم آمدند تا در جولای 2021 CityDAO را با هدف «ساختن شهر آینده بر روی بلاک چین اتریوم» ایجاد کنند. برای انجام این کار، این گروه باید مالکیت دارایی را با توکن کردن زمین، حقوق و حکمرانی غیرمتمرکز کند. از زمان تأسیس CityDAO، تقریباً 6000 سرمایه گذار فوق الذکر به آنها ملحق شده اند و نزدیک به 7 میلیون دلار کمک کرده اند.

اولین سرمایه گذاری CityDAO به نام پارسل  زمینی به مساحت 040 هکتار در وایومینگ بود. این خرید از نظر اعضا کم خطر بود و به عنوان اولین قدمی که CityDAO می‌توانست بردارد، زیرا آن را آزمایش می‌کرد و متوجه می‌شد که همه چیز در حال پیشرفت است.

در حال حاضر، شهروندان CityDAO یک توکن غیر قابل تعویض یا NFT دریافت می کنند که یک دارایی دیجیتال بدون سهم مستقیم در مالکیت زمین های واقعی است. NFT حقوق حاکمیتی (پیشنهاد و رای دادن در مورد فعالیت ها) را نشان می دهد. اعضا می توانند در مورد کاری که DAO باید انجام دهد رای دهند، اما آنها بازده مستقیمی از آن فعالیت ها در قالب درآمدهای پیش بینی شده ندارند. این ترتیب برای کمک به اطمینان از عدم تخطی DAO و اعضای آن با قوانین اوراق بهادار فدرال در نظر گرفته شده است. هنگامی که مالکیت با انتظار منطقی از سود حاصل از تلاش های دیگران همراه است (بخشی از آنچه به عنوان آزمون هویثی شناخته می شود)، کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده این فعالیت را به عنوان یک قرارداد سرمایه گذاری می بیند و نیاز به رعایت استانداردهای سختگیرانه دارد. از جمله ثبت امنیت و افشای اطلاعات دقیق. همه اینها ممکن است در آینده تغییر کنند، اما چنین قوانینی امروزه برای اکثر DAO ها یک چالش باقی مانده است.

اعضای CityDAO فعالیت های خود را در این زمان بسیار در مرحله آزمایشی می بینند. آنها مایلند آینده بالقوه را از طریق آزمون و خطا کشف کنند. در آینده، ارتباطات و همکاری برای گروه برای دستیابی به هدف گسترده خود یعنی «ساختن شهر آینده» مهم خواهد بود. برای فعال کردن اشتراک‌گذاری اطلاعات، اعضا رای دادند تا 24000 دلار به یکی از خودشان، اریک گیلبرت-ویلیامز بدهند تا پادکست CityDAO تولید کند، که رهبران جامعه در مورد موضوعات مرتبط با CityDAO بحث می‌کنند.

اگرچه قانون وایومینگ وضعیت حقوقی DAO ها را در آن ایالت به جلو می برد، اما عدم اطمینان در مورد رفتار مالیاتی، جایگاه قانونی خارج از وایومینگ، تفاوت های ظریف اعمال قوانین اوراق بهادار در توکن ها و سایر مسائل باقی می ماند.

بعید است که DAO ها جایگزین سازمان های سنتی شوند، یا حداقل به این زودی ها جایگزین نخواهند شد. اما کاستی‌های فعلی آنها را باید از دریچه نوآوری در مراحل اولیه مشاهده کرد: دقیقاً مشخص نیست که آنها به چه چیزی تبدیل می‌شوند و بیشترین سود را در کجا دارند، اما بدیهی است که DAOها علاقه و هیجان زیادی را در جامعه Web3 ایجاد کرده‌اند. آیا DAO ها جای سازمان های سنتی را برای برخی از انواع فعالیت های سطح گروه خواهند گرفت؟ آیا ما شاهد شکل گیری هیبریدی خواهیم بود، به عنوان مثال، شرکت های “عادی” از قراردادهای هوشمند برای دادن تعهدات غیرقابل فسخ به یک حوزه انتخابیه استفاده می کنند؟ تصور کنید از چیزی مانند DAO استفاده می‌کنید تا به کارمندانتان اجازه دهید در مورد چه خیریه‌هایی حمایت کنند یا کاربران تصمیم بگیرند که کدام ویژگی‌ها را در نسخه بعدی یک پیشنهاد قرار دهند، رای دهند. با Web3، چیزهای زیادی برای تصور وجود دارد.

چگونه DAO ها می توانند روش کار ما را تغییر دهند؟

توسط  استیو گلاوسکی -07 آوریل 2022 -هیروشی واتانابه/گتی ایماژ

هر انقلاب تکنولوژیکی روش کار ما را تغییر داده است. گاوآهن شکارچیان را به کشاورز تبدیل کرد.  ماشین بافندگی برقی کشاورزان را به کارگران کارخانه تبدیل کردند. اتوماسیون صنعتی و رایانه‌ها، کارگران کارخانه‌ها را به ساکنان اداری تبدیل کردند و سپس اینترنت اساساً نحوه انجام کار را تغییر داد. و اکنون، دگرگونی جدیدی در افق وجود دارد که نوید می دهد روش کار ما را دوباره تغییر دهدWeb3.

Web3 نشان دهنده تکرار بعدی شبکه جهانی وب است. این مبتنی بر فناوری بلاک چین و ارزهای دیجیتال است و با تمرکززدایی بیشتر، شفافیت و مالکیت مشترک مشخص می شود. همانطور که شریک عمومی آندریسن هوروویتز، کریس دیکسون توییت کرد، Web1 فقط خواندنی (دایرکتوری ها)، Web2 خواندنی-نوشتنی (رسانه های اجتماعی) و Web3 خواندنی-نوشتنی خود بود.

به نظر می رسد که Web3 می تواند کار را همانطور که می شناسیم تغییر دهد. و سازمان غیرمتمرکز خودمختار یا DAO قرار است وسیله نقلیه ای باشد که مسئولیت را هدایت می کند.

DAO ها به طور موثر تحت مالکیت و اداره افرادی هستند که تعداد کافی توکن بومی DAO را در اختیار دارند، که مانند یک نوع ارز دیجیتال عمل می کند. به عنوان مثال، $FWB نشانه اصلی DAO اجتماعی محبوب به نام Friends With Benefits است و افراد می توانند آن را خریداری، کسب درآمد یا معامله کنند. امروزه، شکل‌های مختلفی از DAO وجود دارد که از سوی سرمایه‌گذار رمزارز و رهبر فکری DAO، کوپر تورلی، نشان داده شده است، که برخی از آنها غیرمتمرکزتر از دیگران هستند . آنهاها از سازمان های رسانه ای گرفته تا صندوق های سرمایه گذاری و برنامه های کمک مالی، شبکه های اجتماعی، بازی های ویدئویی، پلتفرم های مالی و فناوری و تلاش های بشردوستانه را در بر می گیرند.

مجموعه مرکز بینش

تجسم مجدد کار

فراتر از بازگشت به “عادی”.

بنابراین دقیقاً چگونه DAO ها می توانند نحوه کار ما را تغییر دهند؟

استقلال بیشتر در مورد مکان، زمان و نحوه کار ما

با افزایش تعداد DAO ها، به جای داشتن یک کارفرما و 40 ساعت کار در هفته، ممکن است چندین ساعت در هفته به چندین DAO کمک کنیم. این امر از قبل در میان پذیرندگان اولیه این فضا معمول است. اقتصاد خالق امروزی که پر از ولاگرها، وبلاگ نویسان و پادکست‌ها است، می‌تواند به ما نگاهی اجمالی به دنیای کار وب 3 بدهد، به طوری که یک خالق معمولی از پروژه‌های مختلف مانند مربیگری، مشاوره، و کسب درآمد از محتوا درآمد کسب می‌کند. پلتفرم هایی مانند YouTube، SubStack و Patreon

آزادی برای انجام کارهای تکمیلی بیشتر

ماهیت فناوری محور DAO ها ممکن است منجر به خودکار شدن کارهای ابتدایی و الگوریتمی شود، که مشارکت کنندگان را آزاد می کند تا خلاق ترین و مفیدترین نسخه های خود باشند و به آنها اجازه می دهد زمان بیشتری را برای فعالیت های با ارزش صرف کنند – نوعی که حالت جریان را تحریک می کند. – و زمان کمتری برای کارهای یکنواخت و کم عمق.

در حالی که 85 درصد از نیروی کار جهانی امروزی در محل کار خود رها شده‌اند، DAO به افراد آزادی بیشتری می‌دهد تا پروژه‌هایی را انتخاب کنند که مأموریت و چشم‌انداز آنها واقعاً با آنها همنوا باشد، مشاغلی که با نقاط قوت آن‌ها و افراد همسو با ارزش‌ها برای کار کردن مطابقت دارند. این همچنین می تواند به کاهش تعارضات کار و زندگی، حجم کاری بیش از حد، عدم استقلال و سیاست های اداری که استرس محل کار را افزایش می دهد، کمک کند.

قدرت تصمیم گیری بیشتر

مشارکت‌کنندگان می‌توانند از توکن‌های بومی DAO خود برای رأی دادن به تصمیمات کلیدی استفاده کنند. در اسنپ شات که اساسا یک سیستم رای گیری غیرمتمرکز است، می توانید نگاهی اجمالی به انواع تصمیمات اعضای DAO داشته باشید. با این اوصاف، مکانیسم های رای گیری موجود توسط افرادی مانند ویتالیک بوترین، بنیانگذار اتریوم، بلاک چین منبع باز که به عنوان یک لایه اساسی برای اکثر برنامه های کاربردی Web3 عمل می کند، مورد انتقاد قرار گرفته است. بنابراین، این نوع رای گیری احتمالاً در طول زمان تکامل می یابد.

ساختارهای جبرانی مختلف

در حالی که DAO ها احتمالاً مجموعه ای از مشارکت کنندگان اصلی دارند (حداقل در مراحل اولیه) که ممکن است به صورت تمام وقت مشغول به کار شوند و حتی حقوق دریافت کنند، اکثر افرادی که در DAO ها مشارکت می کنند، وظایف فردی یا «پاداش ها» را تکمیل می کنند. مانند «ساخت یک برنامه پیام‌رسان» یا «مدیریت یک انجمن آنلاین». مشارکت‌کنندگان می‌توانند کار برای کسب درآمد (W2E) داشته باشند، و یا توکن‌های بومی یا ارزهای فیات بر اساس USDC، یک ارز دیجیتال متصل به دلار آمریکا، یا هر دو تولید کنند.

به عنوان مثال، من اخیراً مقاله‌ای را برای سرمایه‌گذاری DAO Global Coin Research ارائه کردم و 30 توکن اصلی GCR دلاری آن را به دست آوردم. این توکن‌ها را می‌توان در صرافی‌هایی مانند UniSwap برای سایر توکن‌ها یا ارزهای فیات معامله کرد و نشان دهنده مالکیت در یک DAO است – که با تعداد توکن‌های موجود در مجموعه توکن‌های آن محدود می‌شود، نه بی‌شباهت به تعداد کل سهام‌هایی که یک شرکت محدود می‌کند. .

دارندگان توکن می‌توانند از پلتفرم‌هایی مانند Yearn برای «به اشتراک گذاشتن» توکن‌های خود استفاده کنند. شرط بندی به طور موثر به معنای سپرده گذاری توکن ها در یک استخر نقدینگی مرکزی است که در آن برای تأیید تراکنش های بلاک چین استفاده می شود. سهامداران APY بازده درصدی سالانه را به دست می‌آورند، که به طور مؤثر به سود می‌رسد که در برخی موارد می‌تواند از 20% فراتر رود.

در کشورهای در حال توسعه، مدل بازی برای کسب درآمد (P2E)، که نوعی از W2E است، در حال حاضر برای ارتشی از نوجوانان به ثمر نشسته است. به عنوان مثال، Axie Infinity یک بازی ویدیویی مبتنی بر توکن است که در آن گیمرها موجوداتی را که به نام Axies شناخته می‌شوند جمع‌آوری، پرورش، جنگ و تجارت می‌کنند. توکن اصلی بازی، AXS، در زمان نگارش، دارای ارزش بازار 4.3 میلیارد دلاری است. اما برخلاف بازی‌های ویدیویی سنتی، که بازیکنان در واقع مالک شخصیت‌ها یا دارایی‌های جانبی خود مانند شمشیر نیستند، بازیکنان دارای Axies خود به عنوان NFT توکن‌های غیرقابل تعویض هستند و می‌توانند آن‌ها را در بازار بازی بفروشند. متوسط گیمرهای Axie – معمولاً یک نوجوان اهل فیلیپین – با انجام بازی روزانه حدود 10 تا 20 دلار درآمد دارند که برابر با میانگین دستمزد کشور است، در حالی که قیمت Axie می تواند در طول زمان با افزایش قیمت برخی از ETH 300 یا حدودا افزایش یابد. 1 میلیون دلار در زمان نوشتن. Axie Infinity در سال 2021 1.3 میلیارد دلار درآمد ایجاد کرد که به کارمزد معاملات بازار Axie و هزینه‌های پرورش Axie نسبت داده می‌شود.

جایگشت دیگر این مدل یادگیری برای کسب درآمد (L2E) است. به عنوان مثال پلتفرم RabbitHole است که برای یادگیری برنامه های Web3 به شما پول می دهد. و جایگشت های دیگر عبارتند از ایجاد برای کسب درآمد (C2E) – مانند نوشتن مقاله یا طراحی آثار هنری در ازای توکن ها، و استفاده برای کسب درآمد (U2E)، مانند ارسال نظرات و تعامل با برنامه های کاربردی رسانه های اجتماعی Web3 مانند Minds.

علاوه بر همه اینها، دارندگان توکن همچنین می‌توانند روی توکن‌های خود سفته‌بازی کنند، قیمت آن‌ها ممکن است در طول زمان بر اساس عرضه و تقاضا، مانند سهام سنتی یک شرکت، ارزش آن افزایش یابد.

کار از هر کجا

از آنجایی که بسیاری از مدیران سنتی با مشکلات ظاهری اعتماد همچنان در پشت شنل «پیوند تیمی» پنهان می‌شوند و در پی همه‌گیری همه‌گان را به دفتر می‌فرستند، DAOها نه تنها اهمیتی نمی‌دهند که شما کجا کار می‌کنید، بلکه اهمیتی هم نمی‌دهند. وقتی کار می کنید یا در حین کار چه شکلی هستید – در واقع، بسیاری از مشارکت کنندگان فقط با عکس های نمایه NFT خود شناخته می شوند. مارک راندولف، یکی از بنیانگذاران نتفلیکس، در پادکست Future Squared گفت: «در جایی که شما صرفاً بر اساس کیفیت کارتان ارزیابی می‌شوید، هیچ‌کس واقعاً به ظاهر شما اهمیت نمی‌دهد.»

به جای کار کردن از یک دفتر مرکزی در تمام طول سال و داشتن دو تا چهار هفته مرخصی، اکثر مشارکت کنندگان DAO احتمالاً از راه دور کار می کنند، در فضاهای اجتماعی مجازی مانند CryptoVoxels یا The Sandbox کار می کنند و چندین روز یا هفته در سال دور هم جمع می شوند. زندگی واقعی برای کنفرانس های الهام بخش و استراحت.

سازمان‌های سنتی که از کارمندان خود می‌خواهند دو تا سه روز در هفته به دفتر کار بروند، کارمندان خود را به طور مؤثر در یک مکان – معمولاً نزدیک به یک منطقه تجاری مرکزی – لنگر می‌اندازند. شرکت‌هایی با چنین موقعیت‌های قدیمی و محدودکننده تحرک، احتمالاً پیروز شدن در نبرد برای Millennials و به‌ویژه استعدادهای Gen-Z را دشوارتر خواهند یافت.

برخی ممکن است استدلال کنند که DAO ها، مانند بسیاری از شرکت های اقتصاد گیگ، حقوق کار را تهدید می کنند، اما خود DAO ها به دنبال رفع این مشکل هستند. به عنوان مثال Opolis، یک تعاونی اشتغال دیجیتال، به مشارکت کنندگان و پیمانکاران DAO کمک می کند تا بیمه درمانی و برنامه های بازنشستگی 401K خود را ترتیب دهند.

جنبش DAO هنوز در مراحل ابتدایی خود است و چالش‌های خاص خود را در مورد حکومت و اعتماد دارد. پذیرش اصلی Web3 بر حل سوالات مربوط به تجربه کاربر (UX)، امنیت، مقیاس پذیری و وضوح نظارتی استوار است. با این حال، با سرعت فعلی جذب استعداد، افزایش سرمایه و نوآوری در فضا، تکثیر جریان اصلی ممکن است زودتر اتفاق بیفتد.

در هسته خود، Web3 نوید کارهای رضایت بخش تر و متمرکز بر نتایج، با توزیع عادلانه تری از مالکیت و پاداش را می دهد – و این آینده ایاست که  ارزش ساخت دارد.

https://hbr.org

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *